Longji rijstterrassen.

Woensdag 10 september

Met de hogesnelheid trein naar Pingyao.

We stappen twee uur voor vertrek in een bus die ons naar het trein station brengt. Daar aangekomen moet ik even vragen hoe we bij de ingang komen daar we aan de achterkant uitgezet zijn.

Eenmaal binnen eerst een wc stop en voor de zoveelste keer door de beveiliging. Dan moet het plaatsbewijs gecontroleerd worden. Dat is ons paspoort. Maar we kunnen niet door de poortjes, dit maal worden onze gegevens handmatig in de computer ingevoerd. In de enorme hal is nt als bij een vliegveld te zien van welke gate je trein vertrekt. Bij ons is dat 29 A of B. Voordat ik in de rij ga staan geef ik iedereen 10 minuten om nog even wat te eten te kopen. Dan lopen we door de gate en ook hier niet door de poortjes maar aan de zijkant worden we weer handmatig gecontroleerd. Eenmaal iedereen er door mogen we met de roltrap naar boven en het perron op. We hebben wagon 14 rij 4-6. Het is gezellig druk in de trein. De koffers steken te veel uit op het bagage rek, worden verwijderd en staan in het winkel gedeelte.

We tikken regelmatig de 300 km per uur aan en stoppen geregeld.

Na 3 en half uur komen we aan in Pingyao. In de trein nog een Koning Aap groep dus opletten geblazen welke bus we nemen.

Ook een andere Nederlandse groep die richting Tibet gaan. Twee dames hebben bij mij in een Japan reis gezeten, grappig!

We stappen in en de chauffeur rijdt ons in 25 minuten naar de West gate. pingyao heeft een oud stads gedeelte die ommuurd is en we mogen met de bus er niet in.

We stappen over op twee golfkarretjes en rijden door de mooie oude straatjes richting guesthouse/hotel. Op een hoek van de straat moeten we uitstappen en staat iemand klaar om ons te voet naar het pand te brengen.Het is een oud familie huis met een binnen tuin waar 20 kamers in gemaakt zijn. Ik heb kamer 826 boven. Maar mijn koffer wordt heel fijn naar boven gebracht door twee vrouwen. Twee deuren open ik en ik zie een mooi ingerichte kamer met een bank, tafel, tv, twee persoons bed en een mooie badkamer.

We blijven hier twee nachten. De eigenaresse probeert mij een restaurant aan te bevelen maar ik wil dat iedereen zelf kiest. Toch gaat bijna iedereen met mij mee en we belanden in een alleraardigst klein restaurantje zonder poespas en geen andere toeristen. De medewerkers zijn erg blij met ons. Ik bestel een bord gewokte groente en rijst.

Kost ook nog eens niet veel Y29 dat is €3,50.

Tegen half acht worden we in twee golfkarretjes naar de East Gate gebracht en lopen naar de South Gate. Daar gaan we op de grond zitten bij de andere honderden toeristen om een lichtshow van 15 minuten te bekijken. Dikke lol met drie meiden voor ons die wel ons op de foto willen hebben maar niet durfen vragen. Een man van de groep wordt zelfs door een Chinese man omhelst tot twee keer toe.

En zo belanden we op veel mobiels. We lopen terug naar het hotel want de oude stad is geheel verlicht. Na 45 minuten zijn we weer thuis. Ik werk wat en duik om 11 uur op bed maar slaap pas na half 2 in.

Donderdag 11 september

Na het ontbijt lopen we naar de West Gate waar een bus klaar staat die ons in 45 minuten naar Zhangli brengt. Dit is een kasteel met ondergrondse tunnels. De andere Kon8ng Aap groep is ons net voor en wij moeten wachten. Na een half uur of zo komt er eindelijk schot in de zaak en krijgen we toegang en een Engels sprekende gids. We worden eerst door het bovengronds gedeelte van het kasteel geleidt. Een aantal tempels en de woon vertrekken van de militairen. Die zijn na het verlaten van het kasteel door dorps bewoners in beslag genomen. Maar een aantal jaren geleden werden zij overgeplaatst naar een dorp buiten het kasteel en is dit gedeelte ook te bezoeken.

Daarna duiken we de ondergrondse tunnels in waar we een folter kamer zien, paarden vertrek, uitkijk schachten enz. Na twee uur staan we weer buiten en lopen via de hoofdstraat in het dorp naar de uitgang.

In 40 minuten rijden we naar Wang huis. Dit is een ommuurd stadje wat eigendom was van de familie Wang, rijk geworden door verkoop van thee en tofu.

Tegen half vier zijn we terug bij het hotel. Ik doe rustig aan omdat ik afgelopen nacht zeer slecht heb geslapen dankzij zeer lawaaierige Fransen. Ik werk wat,spreek met mijn collega af en ga vroeg slapen.

Vrijdag 12 september

Uitslapen, heerlijk. Ik wordt om 07:18 uur wakker van mijn buren die uitchecken en met de koffers rollen. Na een douche loop ik naar de bakker om wat broodjes voor onder weg te kopen. We treinen vandaag naar Xian. De stad met het Terracotta Leger.

Om half negen schuiven we aan voor het ontbijt. Iemand had sesampasta gekocht en bied ons dit aan. We krijgen toast, ei, jam, boter, banaan, koffie en thee zo veel we willen.

Na nog wat foto’s te nemen met het personeel worden we in de golfkarretjes naar de Westgate gebracht. Hier staat de rode bus klaar die ons naar het station brengt. In 20 minuten staan we voor het station, het regent.

Onze trein vertrekt om 11:20 uur. Maar eerst weer bagage controle. Daarna in een overvolle vertrekhal een zitplaats zoeken. Een gast van de andere Koning Aap groep mist een afstapje en valt op haar schouder. Waarschijnlijk uit de kom maar vanmiddag voor de zekerheid naar het ziekenhuis. Een gast van mij legt de mitella aan.

Om 11 uur kunnen we inchecken. Op naar perron 2. We hebben wagon 2 rij 14, 15 en 16. Het is weer een probleem om de bagage een plekje te geven. En bij een inspectie van de bagage politie wordt er ook nog een koffer uit het rek boven ons hoofd verwijderd en bij de toiletten in een rek gezet. Daar staat die van mij ook.

Eenmaal onderweg veel mais teelt.

Bij aankomst staat er weer een bus klaar die ons naar een hotel breng net binnen de oude stads muur. Ik check de groep in en geef ze 45 minuten tijd om zich te installeren en op te frissen. We nemen de metro naar de. Moslim wijk. Xian was de eindhalte van de Zijde Route en er zijn wat moslims blijven hangen.

Via de Drum Tower lopen we de wijk in om te dineren. Een uur later weer verzamelden onder de Drum Tower. Ik bestel een soep met groente en 3 cm bredenoodles. Overheerlijk.

Op de terug weg naar het hotel doen we de Bell Tower nog aan.

In mijn kamer gaat alles via een toetsenbord. Zelf de gordijnen. Ook rijdt er een robot door de gangen en die gaat ook mee de lift in, zo grappig. Maar wat hij doet geen idee.

Ik ga vroeg slapen.