Dolfijn.
Door: Anne-Marie
Blijf op de hoogte en volg Anne-Marie
14 Oktober 2025 | Zuid-Afrika, Kei Mouth
Zaterdag 11 oktober
Vanmorgen om 8 uur vertrokken naar Underberg waar we in safari jeeps stappen en rond 9:15 uur naar de ZA grens met Lesotho rijden. Onderweg zien we twee kraanvogels. De weg naar de grens is een asfaltweg. Langs de kant zien we een pofadder, een rode bergbok en bavianen.
Bij de grens stempelen we de paspoorten af en rijden door 8 km niemands land over een zeer slecht gravelbergpad naar de grenspost van Lesotho. Zo weer een stempel erbij. Dit is het derde land tijdens deze reis.
Boven op de sanipas, 2873 meter hoog, bezoeken we een dorpje. We mogen in een ronde hut gaan zitten waar we uitleg krijgen over de gewoonten. Als we uit de hut stappen gaat de kleine groep bewoners voor ons zingen en dansen. Ze zien er arm uit en de mannen lopen traditioneel rond. De kinderen zien er onverzorgd uit. Na dit voor mij aapjes kijken rijden we naar de hoogste pub van het land en krijgen lunch. En daar begint het te hagelen.
Ik heb roerbak groente, rijst en salade.
Na de lunch vertrekken we voor de terug reis. En was de heen weg leuk berg opwaarts de terug weg is toch wel wat enger naast de afgronden.
Tegen vijf uur zijn we terug in het hotel. Het flitst maar geen regen. Even relaxen en daarna om half zeven dineren in een klein restaurantje op het hotel terrein. Aubergine curry met rijst en een ijsje na. Lekker!
Zondag 12 oktober
Vandaag wordt de langste rijdag van de reis, 540 km.
Om half zes staat de wekker maar we zijn al eedr wakker. Douchen, pakken en om 6 uur lopen we naar de lobby want daar is wifi. Ik lever de sleutel in en we krijgen ons ontbijt pakket. Jammer want de ontbijt zaal is open. We nemen thee en koffie en nemen mail en apps door.
Langzamerhand komt iedereen naar de lobby.
Tegen 06:45 uur kunnen we de koffers inladen en achter de bus van NRV rijden we weg. Het is koud en de verwarming staat het eerste half uur aan. We hebben gister ook geluk gehad met het weer op de pas, het is nu zwaar bewolkt en onweer voorspelt.
We zitten in het gebied van de melk en vlees koeien. De dieren staan heerlijk buiten. Er zijn drie melkfabrieken in het land. Ook zie ik varkens in afgeschermde stukken land staan. Er zijn in deze omgeving jakhalzen.
Om negen uur een toilet stop in Kokstad. De chauffeur gooit de tank met 275 liter voor €292. De diesel is hier duurder dan de benzine maar nog goedkoop ten opzichte van onze prijzen aan de pomp. Hier kost een lieter benzine iets meer dan €1.
Het berglandschap laten we rond 11 uur achter ons en rijden nu door heuvel gebied.
Rond half 12 rijden we de provincie Oost Kaap binnen. Na Mpumalanga en KwaZulu Natal onze derde provincie.
12:30 uur hebben we lunch pause. 13:40 uur rijden we verder. Het regent.
Tegen vijf uur komen we aan in het hotel aan Morgans Bay. Prachtige kamer met uitzicht op de Indische oceaan. We zien meteen al dolfijnen.
Nog eten in The Deck restaurant naast het hotel en op bed.
Maandag 13 oktober
Vandaag hebben we een vrije dag. Toch zijn we vroeg wakker. Na een ontbijt met heerlijke verse scones pakken we onze rugtasjes in en wandelen we naar een kaap. Het wandelpad de kaap op is afgesloten en we nemen het slechte autopad naar boven. Daar genieten we van het uitzicht. Er staat op de rand van het plateau een kruis met een plaquette ter nagedachtenis van een vrouw. We denken aan zelfmoord maar als we ook plaquettes zien op een aantal zitbankjes denken we dat het herinnering plaquettes zijn. Dit plateau ligt vol met koeien poep maar we zien er niet één. We zien een dwergmuishond. Via smalle koeien paadjes lopen we weer naar beneden. En komen bij het afgesloten wandelpad uit.
Even onder het prikkeldraad heen en hup naar het hotel. We gaan naar het toilet en lopen de andere kant het strand af. Op het einde daarvan nemen we weer een zeer smal paadje naar boven. Prachtige planten met bloeiende bloemen is onze beloning. Helaas kunnen we niet bij de vuurtoren omdat er een groot hek omheen staat. De ramen van één van de huisjes ernaast zijn ingeslagen. We lopen de zelfde route weer terug naar het hotel. Zwempak aan en het zwembad in. Daarna lekker lezen op een strandbed. Om vijf uur stipt moeten we bij de lobby staan waar een busje en wagen met open bak klaar staan om ons de klif op te brengen voor een sundowner. Helaas is er veel bewolking. En terwijl we aan een drankje zitten roept de meneer van het catering bedrijf opeens: Walvis 500 meter. Iedereen kijken en er ziet er maar één gast hem ook. Jammer.
Als het bijna tijd is om te gaan piept de zon nog onder de bewolking vandaan en hebben we enkele minuten feest.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
