Vertrek.

Na een heerlijk weekje Engeland had ik tot mijn schrik nog maar 2,5 week i.p.v. 3 weken om mijn volgende reis voor te bereiden.

En in die tijd had ik het ook nog druk met bellen met een collega, uroloog en gynaecoloog. Daarnaast heb ik een set nieuwe brillen opgehaald , hadden we een paar dagen Milo (hond buren) en vraagt een vriendin haar hond uit te laten i.v.m. een heupblessure. Ook bracht ik een overbuurvrouw naar het treinstation, deed ik met een vriendin een high tea en ging ik met schone zus naar het ziekenhuis om haar te steunen tijdens de chemokuur.

Ik zie nog tijd om voor een vrijwilliger project Ut en Thus mijn steentje bij te dragen, we eten bij vrienden en klaverjassen een avond bij andere vrienden. En ook lukt het me om een boek te lezen.

Van Karin-Marijke Vis en Coen Wubbels heb ik al twee boeken gelezen. Zij hebben hun huis verkocht of de huur opgezegd en zijn in de Land Rover gaan rondreizen. Dit levert dus al drie boeken op en de vierde is in de maak. Heerlijk om boek drie ‘Over bruggen’ te lezen.

Ook de krant is erg leuk om te lezen. Een heel stuk in De Volkskrant en Leeuwarder over regisseur Kurosawa waarvan op dit moment in Slieker films draaien. Helaas kan ik er niet naar toe.

Maandag ga ik nog naar Ameland. Afscheid van schoonmoeder nemen voor vertrek en aansluitend met schoonzus dinsdag weer naar het ziekenhuis voor de chemo. En dan is daar woensdag. Een dag van inpakken en de laatste dingen doen voor vertrek.

Vandaag, donderdag 10 juli, neem ik de trein van 13:16 uur naar Schiphol. Nou ja dat was de bedoeling maar helaas moet ik een keer overstappen op Amsterdam Centraal. Ik probeer al twee dagen online in te checken maar helaas. Ik hoop dat ik nog een gangpad plaats kan bemachtigen. Schiphol weet me wel te vinden om de mededeling te sturen dat mijn gate nummer veranderd is. We zullen zien, eerst maar heelhuids op Schiphol belanden.

Voor de brug bij Akkrum staan we een tijdje stil, dat heb je met het vele bootverkeer in de zomermaanden. Na Akkrum zie ik het kunstproject ‘Hawe we dat oant Tiid? In het weiland liggen.

Vertraging in Zwolle.Het is weer erg moeilijk om je mond te houden in de stilte coupe. Zelfs een kleine hond blaft de hele reis. Ook gaat er iemand achter mij gewoon bellen. Pff ben blij dat ik er bijna ben. Nog een half uur tot de overstap. We racen de Oostvaarders Plassen voorbij.

Om 15:22 uur rijden we Amsterdam Centraal binnen. Ik moet overstappen op spoor 14A en kan tot mijn grote verbazing zitten. Het laatste kwartiertje treinen en dan ben ik op Schiphol.

Eerst naar de wc. Dan me inchecken en ook hier gaat er iets mis op de incheck palen. Ik krijg mijn instapkaarten niet en kan alsnog in de rij voor een balie medewerker.

Zij regelt alles keurig en ik kan mijn koffer bij haar achter laten. Op beide vluchten zit ik aan het gangpad.

Terug naar de AH, ik heb een ijsje verdiend.

Daarna wat rondlopen en door de douane.Eerst maar eens uitvogelen wat er mis is met mijn mail op de ipad. Na een uur prutsen en met mijn man appen lukt het me niet. Ik ben zelfs al de mail kwijt.

Dus vanaf nu ben ik bereikbaar op mijn icloud adres.

Kwam ik op de boot dinsdag Lucky Fons de derde tegen vandaag zie ik op Schiphol de drie J’s voorbij lopen.

Vanaf 18:30 uur moet je je paspoort en boardingpas laten controleren. Het gaat om de visa voor China, heb ik dus niet nodig omdat ik alleen maar overstap. Toch moet ik me melden. Rond 19:30 uur gaat de gate open en blijkt dat een heleboel reizigers de paspoort niet hadden laten checken. Die mochten opnieuw in een lange rij staan.

Ik loop naar het vliegtuig toe en ga zitten op stoel 43 D, naast een goed Engels sprekende Chinese dame.

We vertrekken met vertraging omdat er een aantal reizigers niet zijn komen opdagen. Nu heb ik dik vier uur om over te stappen dus geen haast. Na film nummer 1 komt het eten. Hmmm gnocchi met saus, salade, roggebrood en fruit. Na film nummer twee ga ik slapen. Word wel vaak wakker maar slaap ook steeds weer tot ik wakker word twee uur voor de landing. Perfecte timing het ontbijt wordt rondgebracht.

Vrijdag 11 juli

En daar eet ik niet veel van. Ik ben niet van gebakken aardappelen enz. op de vroege morgen. Het fruit is wel lekker fris. Een orange jus erbij en klaar. We landen om 13:35 uur plaatselijke tijd op het vliegveld van Shanghai. Het regent en het is 26 graden. Welkom in China.

Mijn vlucht naar Fukuoka is om 18:00 uur en ik kan om 17:15 uur inchecken. De gate staat nog niet eens vermeld. Ik ben wel al door de security check heen. Na een wc bezoek wacht ik tot het gate nummer vermeld wordt op een electronisch bord. Aha G116 en dan maar wachten. Gelukkig hebben ze hier stoelen met een tafeltje ertussen. De stoelen hebben aan de tafel kant geen leuningen dus een prima plek om even gestrekt te gaan. Eenmaal in het vliegtuig, 37C, blijkt er een storm boven Shanghai, waar we maar even een uur voor wachten met opstijgen.

We krijgen een pakketje met wat te eten en een flesje water.

Op naar Japan. Rond 21:35 uur landen we op Fukuoka Airport. Welkom thuis schrijft een collega op de app, en zo voelt het ook.

Ik presteer het om binnen een uur in het hotel te zijn inclusief een wc stop, door de douane en gezondheid check, wachten op koffer, bus naar nationaal vliegveld, metro en stukje lopen. Heerlijk dat een vliegveld zo dichtbij de stad ligt.

Uitgepakt en slapen.

Zaterdag 12 juli

Om 08:45 uur wordt ik wakker en na een douche eerst even naar de Kinko’s om te kopieëren, een simkaart kopen, bij de Tourist Information langs en ontbijt aanschaffen. Terug in het hotel eet ik dat op en verplaats ik mij naar het groep hotel. Daar geef ik mijn bagage af omdat ik pas om 15:00 uur mag inchecken. Op naar de Daiso voor inkopen en mijn rondje voorlopen. Het is druk in de stad omdat er een festival is. Tegen 13:00 uur begeef ik mij daar ook naartoe en ga langs de kant van de weg zitten bij de ingang van het Kushida schrijn. Ik weet dat het spektakel pas om 16:00 uur begint maar anders geen mooie plaats.

Hier mijn bevindingen:

Het broeit de hele dag al in Fukuoka en niet alleen van de temperatuur. Al hoewel het vandaag rond 14:00 uur 31 graden is staan er duizenden toeschouwers langs de route van het Hakata Gion Yamakasa festival.

Dit is een jaarlijks evenement in de noordelijke stad van Kyushu. Staan de toeschouwers in hun zomerse outfit, de deelnemers lopen in een festival jasje en een soort luier broekje. Deze is te vergelijken met een vecht outfit van een sumoworstelaar. Van 7 wijken komen de wagens bijéén voor het Kushida schrijn. Hier krijgen de deelnemers van jong en oud hun zegen van de priester. De wagens wegen elk een ton en worden door de deelnemers gedragen. Bij elke wagen lopen 500 tot 1000 deelnemers die per 28-35 personen de wagen tillen. Er wordt om de paar minuten gewisseld van deelnemers. Vandaag gaan ze de route van 15 juli verkennen en lopen een blokje om. Om de deelnemers af te laten koelen wordt er vanaf de straatkant water over hen heen gegooid.

Rond 15:00 uur wordt het erg druk met deelnemers en toeschouwers. Het is gelukkig bewolkt en af en toe een slok sake helpt ook. Ik ruik de dranklucht om me heen. Ook vult de arena zich met deelnemers. Elke wijk heeft zijn eigen festival jasje met opdruk. Mijn Engels sprekende Japanse buurman geeft uitleg.

Meisjes doen mee totdat ze hun eerste periode hebben gehad. Dit ritueel is ontstaan nadat monnik Shoichi Kokushi gedragen op een plank in 1241 door de stad ging om offers op te halen. Hij zegende de bevolking met heilig water om hen van een epidemie te genezen.

Ooit was er een vrouw getrouwd met een man uit een andere wijken sindsdien wordt er geracet tegen elkaar. De politie probeert met megafoons de toeschouwers in toom te houden. De arena tribunes zijn compleet gevuld. Twee minuten voor aanvang is het muisstil. Na 3 uur wachten gaat het om 15:59 uur van start. De eerste wagen wordt de arena ingedragen al hardlopend en men zingt het volkslied.

God dank gaat het licht regenen en koelt het wat af. Ik blijf totdat de laatste wagen voorbij is en geniet.

Terug in het hotel even een snelle douche voordat ik naar de Tower Record ga. Helaas dit keer geen elpee van het lijstje voor mijn man.