Futon pijn.
Door: Anne-Marie
Blijf op de hoogte en volg Anne-Marie
10 Maart 2024 | Japan, Matsuyama-shi
Dinsdag 5 maart
Om 09:00 uur verzamelen we in de lobby. Ik ben er al eerder en paniek iemand is haar beurs verloren. Zoeken in de omgeving maar niets te vinden. Ik vraag haar of ze alleen Japan ers is tegen gekomen of ook westerlingen. Ze kijkt me aan enk verteld me Japanners. Dan is de beurs bij de politie. Bij de receptie vraag ik naar het dichts bijzijnde bureau en stuur haar daar heen. Ik ga met de rest van de gasten met de tram naar het Peace Park.
Ondertussen met de ongelukkige contact gehouden en die zit een uur op het kantoor om te wachten op de agent en tig vragen te beantwoorden. Hoe moet je in gods naam bewijzen dat een beurs met geld van jouw is. Maar uiteindelijk lukt het met de aankoop bonnetjes die er ook in zaten.
Ik heb de rest van de roep op het hart gedrukt om een naam kaartje met telefoonnummer in hun beurs te doen.
In de tussentijd waren wij al door het vredes park gelopen en een bezoek aan de Urakami Kathedraal gebracht. Hier was een mis dus moesten we stil zijn.
Op de terug weg kwamen we de missende dame weer tegen die smeuïg vertelde hoe haar bezoek aan de koban was. Maar haar beurs met inhoud terug. Mijn onderbuik gevoel was weer goed.
Met zijn allen nog het tweede park bekeken en daar staat meteen ook de pilaar waar de bom daadwerkelijk uitéén gebarsten is.
Veel trappen op en daar is de ingang van het bommuseum. Wij hebben gids passen gekregen en prompt mocht ik gratis naar binnen. Na het bezoek wijs ik de gasten nag naar de herinnering kamer en daarna heet iedereen de middag zelf te besteden.
Ik loop naar het Centraal Station en ga daar eens op onderzoek omdat het vernieuwt is. Jeetje mega groot maar de foodcourt is er nog.
Door de drukte heb ik de lunch overgeslagen en ik loop meteen door naar het sushirestaurant. Gelukkig plaats. Ik verorber twee sushi tonijn, 4 sushi met gefrituurde garnaal en 6 rolletjes met tonijn: ¥520 dat is €3,20. Thee erbij en smullen.
Via de 7/11 loop ik naar het hotel, het is rond vier uur. Het regent nog steeds en ben dan niet verbaasd dat een aantal gasten ook in het hotel is.
Om 18:30 uur bel ik met Erwin en nu aan het werk. Mijn collega is vandaag ook in Japan aangekomen dus natuurlijk even appen.
Woensdag 6 maart
Na een gesprekje met de groep tegen negen uur vertrokken.
Eerst een stukje door China Town gelopen waar ik de gerechten sara udon en Champon aangewezen heb. Daarna via de rivier naar de brilbrug gelopen. Helaas was er geen zon en dat zie je het effect niet in de rivier.
Door naar het stadhuis waar we op het dak van het uitzicht hebben genoten. Altijd fijn dat je vaak op hoge gebouwen gratis naar boven mag in Japan.
Verder berg op naar de Fukusaiji, een Boeddhistische tempel. Het is erg modern in de vorm van een schildpad en op zijn rug staat een Kannon beeld, de godin van genade. In de tempel was alleen de bloemendame aanwezig dus ik heb mooi al galmend mijn verhaal over het Boeddhisme kunnen vertellen. Daarna rond de slinger van Foucault gestaan. In de kelder verder gekeken en de uitleg laten lezen. Daar lag ook allemaal oorlog gerei.
Door gelopen naar het beeld van de 26 martelaren en de St. Joseph kerk in gegaan. Daar was een mis dus niet gesproken maar wel een paar botten van twee martelaren bekeken.
We daalden daarna af naar het centraal station waar we gingen lunchen. En toen ging ook meteen iedereen zijn eigen gang. Uiteindelijk nog 3 mannen naar Dejima Eiland gebracht. En toen was ik alleen, kon ik mooi wat dingen hier checken voor de volgende reis. Vind ik een shop waar je een enzymen bad kunt nemen. Volgende keer maar eens uitproberen.
Een gast is naar Iojima geweest een eilandje voor de kunst waar onsen baden zijn. Een soort sauna. Twee dames zijn Inase berg opgegaan om van het uitzicht te genieten.
Donderdag 7 maart
Na het ontbijt en het uitchecken rijden we in onze bus naar Unzen National Park. We lopen een half uur door een parkje waar al het stoom en de bubbels van de vulkanen naar boven komt. Het ruikt er naar rotte eieren. We lopen ook even langs het kruis waar catholieken tijdens de achtervolging de plomp zijn ingesprongen. Liever dood dan Boeddhist worden. Daarna naar een kleine geiser maar die denkt doe het zelf maar.
De bus weer in en op naar Kuchinotsu waar we de ferry nemen. Een half uurtje maar soms kan dat genoeg zijn om kotsmisselijk te worden is mijn eigen ervaring. Dit keer is de zee enorm rustig. Als we aanleggen rijden we met bus en al de ferry uit. Op naar het vis restaurant waar we een heerlijke lunch voor gezet krijgen. Daarna op naar een haventje waar we met 15 man sterk inschepen voor een dolfijnen tocht. Dit keer zwemmen ze niet ver weg van de haven en zien we er een heleboel. Altijd leuk om dan de verhalen te horen van gasten die dit eerder ergens in de wereld hebben gedaan en heel veel geld voor twee of drie dolfijnen hebben betaald. Ik heb eigenlijk op dit tochtje altijd dolfijnen alleen het aantal is verschillend. Maar nu hebben we geluk en er worden mooie plaatsjes geschoten.
Aan wal hebben we nog wat zeebenen. We stappen weer in de bus en gaan de lange tocht naar Aso beginnen. We hebben 1 toiletstop en komenrond 18:15 uur aan bij de ryokan. De familie ontvangt ons hartelijk en nodigt ons uit voor het dinner om 19:30 uur. Even een cursus futon opmaken en uitles over de onsen. Dan komt iedereen beneden in de yukata waar ik om gevraagd had. Leuk voor de groep foto. We schuiven aan en eten een heerlijke maaltijd, vers van de pers.
Na het eten ga ik met een aantal vrouwen de onsen in en blijf weer veel te lang plakken. Mijn vingers gingen rimpelen, het is altijd veel te gezellig.
Lekker rossig gaan we op bed. Oude dag.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
